17 Ocak 2017 Salı

İstanbul Hanımefendisi'nin Doğum Hikayesi



Kısaca; bir bebeğin anne karnındaki ortalama süresi 9 ay 10 gün... Çoğu bebek bu süreyi beklemeden dünyaya geliyor, bizim pambık ise ne yaptı biliyor musunuz? Cevabı doğum hikayesinde :)

Hamileliğimi öğrendiğim andan beri şükürler olsun ki, bebeğim beni hiç üzmedi. Ne bir bulantı yaşadım, ne ağır işlerden sakınmamı ve yatmamı gerektirecek bir durum, ne düşük tehlikesi ne başka bir şey. O aşerme duygusu dahil bizim eve hiç uğramadı. Şükürler olsun oldukça rahat ve problemsiz bir hamilelik geçirdim. Toplamda 16 kilogram aldım. Bununla beraber Sigortalar'ın bana verdiği son süreye kadar da çalışmaya devam ettim. Eğer izin verselerdi, son güne kadar da çalışabilirdim, o kadar rahattım yani. Son iki hafta evde incik boncuk kurabiye süslemeyle geçti, bir hafta sonra da annelerimiz İstanbul'dan geldi. Onların gelmesiyle zaman geçmez oldu sanki. Elbette bebek istediği zaman gelecekti, bunu biz belirleyemezdik.

13 Aralık 2016 Salı günü, tam 40 hafta yani 9 ay 10 günün dolduğu beklenen doğum tarihiydi. NST de sancı yoktu, bebeğin kalp atışları ve suyu normaldi. Bebeğin kilosu 3400 gramdı.  Daha önce oblik duruş olan bebeğim duruşunu düzelmişti ama hala kanala girmemişti. Böyle olunca doktorum normal doğum için beklemeye devam edebileceğimizi söyledi. Bebeğin kendi istediği zamanda dünyaya gelebilmesi benim de en çok arzu ettiğim şeydi, beklemeye karar verdik. 16 Aralık'a randevumuzu aldık.

16 Aralık 2016 Cuma günü, doktorumuz yine herşeyin yolunda olduğunu, 3 gün daha bekleyebileceğimizi, ama bu 3 günün sonunda yani 9 ay 18 gün dolduktan sonra daha fazla beklemenin risk arz ettiğini, 42. haftaya giren bebeğin kakasını yapması vb. gibi risklerinin artması nedeniyle, suni sancı ile doğumu başlatmamız gerektiğini söyledi. Kafamızda deli sorular ile evimize döndük. Bebeğim neden gelmiyordu? Neden doğum kanalına girmiyordu? Neden hala bende en ufak doğum belirtisi yoktu?

Uzun bir süredir hamile pilatesine gidiyordum. Doğumu tetikleyecek ve kolaylaştıracak hareketleri uyguluyordum. Her gün 3-4 km yürüyordum. Hurma, tarçın çayı vb tüketiyordum. Meme uçlarını masajla uyarıyordum. Okuduğum duyduğum her şeyi yapıyordum. O hafta sonu da bunları yapmakla ve acaba doğumu başlatabilir miyimlerle geçti.

19 Aralık 2016 Pazartesi günü bebek 41. haftayı bitirmişken, sabah erken saatte hastaneye gittik. Annelerimiz, eşim ve ben... Artık her an her şey olabileceği için hastane çantamız da yanımızdaydı. NST'ye bağlandım. Bebeğin kalp atışları normaldi, sancı yoktu. Ben de herhangi bir doğum belirtisi yoktu. USG'de bebeğin durumu iyi görünüyordu, 3500 gram civarında ölçüm veriyordu ama kanala hala girmemişti. O güne kadar normal doğum için sonuna kadar beni destekleyen doktorum, önümüzde iki seçenek olduğunu söyledi:

Sezaryenle bebeği almak.

Suni sancı ile doğumu başlatmak: Bebek kanala girmediği, rahimde açılma olmadığı için suni sancının başarı oranı maalesef ki düşükmüş. Saatlerce suni sancı çekip, açılma olmayıp, bebeğin kalp atışlarının düşme riski olabilirmiş. Bu durumda acil sezeryana alınmam söz konusu olabiliyormuş. Tüm bu risklere rağmen, normal doğumu çok istediğim için suni sancıyı deneyebileceğini söyledi.

10 ay boyunca beni takip eden doktoruma güvenim tamdı. Eğer sezaryen yapmak isteseydi, 42. haftaya kadar beni bekletmezdi bunu da biliyordum. O nedenle kendine samimiyetle sordum, suni sancı denemek istersem başlatabileceğini ama şartların normal doğum için çok parlak görünmemesi nedeniyle başarısız olma ihtimalinin çok yüksek olduğunu, bunu gönül rızasıyla yapmayacağını söyledi. Henüz 20 gün önce yeğenimin çok benzer bir nedenle suni sancısının başlatılması, ancak bebeğin strese girmesi nedeniyle acil sezaryene alınması olayını yaşadıktan sonra, bu riske girmeyip, sezaryen kararı aldık. Son ana kadar elimden geleni yapmış ve beklemiştim ama bebeğim demek ki bu şekilde gelmeyi düşünmüyordu.

Saat 12 gibi yatışım yapıldı. Spinal sezaryen yapılacaktı. Spinal ile ilgili bilgim vardı ama daha önce hiç ameliyat tecrübesi olmayan biri için ameliyatın her anına tanık olmak nasıl olacaktı bilmiyordum. Cahil cesaretiydi belki de benim ki.

Saat 13,00 da damar yolum açıldı, giydirildim ve ameliyathaneye alındım. Ameliyathanede başımda 3 anestezi uzmanı, 2 asistan, 2 çocuk doktoru, 1 kendi kadın doğum doktorum, 2 dikişleri yapacak uzman, 1 katedral iğnesini yapacak uzman anestezist vardı. Arada giren çıkanlar oldu. Ameliyathanede sadece ben vardım ve benim için bu kadar kişinin bulunması ilginç geldi aynı zamanda uzman bir ekiple birlikte olduğumu düşünerek rahatlamamı sağladı. Ameliyathane masasında sırtımı kambur yaparak hareket etmeden oturmamı istediler, önümdeki anestezist kıza sarıldım. Sırtıma hafif bir iğne girdiğini hissettim ama acıtmadı, sonra sanırım 2 kere daha yaptı onları hiç hissetmedim. Ayaklarımda ısınma ve uyuşma olduğunda haber vermemi istediler. Yaklaşık 30 sn sonra uyuşma oldu, yatırıldım. Üzerime örtüler örttüler, ameliyat yeri ile olan görüntüm kesildi. Baş ucumda iki tane çok şeker anestezist vardı, sürekli benimle muhabbet ediyorlar ve beni rahatlatmaya çalışıyorlardı. Arada tansiyonum ölçülüyor, farkında olmadan sakinleştirici yapılıyordu. Sonda taktılar, hissettin mi dediler, ben artık belden aşağı hiç birşeyi hissetmiyordum ama fazlasıyla kendimdeydim, öyle ki çekilen fotoğrafları atabilmek için telefon numaramı istediler, verdim. Yaklaşık 10 dk sonra saat 13,25'te bebeğin başını gördük şimdi alıyoruz dediler. Birden bebeğimin ağlama sesini duydum, inanılmaz bir andı. Tertemiz çıkmış, hemen yanıma getirip gösterdiler, dokundum, konuştum. Sonra da çocuk doktorları ilk kontrollerini yapmak için yan masaya aldılar. Bebeğin doğmasıyla beraber doktorum, benim ricamı gerçekleştirdi, göbeğini keserken babamın adıyla 'Mehmet' ile kesti. Bebeğimin göbek adı dedesinin adı olmuştu.  Doktorumun bana  ilk dediği 'iyi ki suni sancıyı denememişiz bu bebek beklediğimizden büyük doğdu annesi' oldu. Sonrasında kadın doğum doktorum ameliyathaneden çıktı, dikişlere başladılar. O esnada bebeğim de yukarıya anneanne ve babannesinin yanına, odamıza çıkartılmış, durumu çok iyiymiş.

Fazla değil 15 dakika sonra benim de işim bitmişti. Toplamda 45 dakika sürmüştü ameliyathaneye girişim ve çıkışım. Çıkışta eşim ameliyathanenin kapısında beni bekliyordu. O dakikalarda sözler susuyor, gözlerinizle konuşuyorsunuz, mutluluğunuzu paylaşıyorsunuz. Odaya çıkartıldım, bebeğim beyaz tenli, açık kumral, maviş gözlü tombik bir bebekti. 4040 gram, 53 cm. doğmuş tosunum. Yeni doğan diğer bebeklerin yanında abi gibi duruyordu oğlum. Eee içerde boşuna fazladan kalmamıştı, büyümüştü de gelmişti. Hatta biraz daha beklese emekleyerek doğacaktı yavrum :)

Hayat mucizelere gebe... Dilerim herkesin benim gibi güzel bir hamileliği olur ve benim kadar mutlu bir doğumu gerçekleşir. 

Hayatımıza Hoşgeldin Halil EFE'm...


21 yorum:

  1. Hoşgelmiş Hali Efe, ismiyle yaşasın, bu arada ismini çok sevdim neden derseniz, benim rahmetli dedemin ismi Abdülkerim'di ama evde kimse - anneannem dahil- Abdülkerim diye çağırmazdı dedemi, Aydın'lı olduğundan "efe" derlerdi. Ve çocuk ben yıllarca dedemin ismini "efe" sanırdım. :)))

    Allah analı, babalı büyütsün.:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim. Duygulandım şimdi. Abdulkerim EFE ye rahmetler olsun.
      Sevgiler Müjde hanım.

      Sil
  2. Var ya daha bu sabah her iki bloğunuza girip baktım, bebekle ilgili var mı bir gelişme diye. Biraz önce de paylaştığınız yazıyı gördüm.
    Öncelikle Allah anneli babalı büyütsün Halil Efe'yi. 41 kere maşallahı olsun. Sizin de güzel bir hamilelik ve doğum geçirmeniz ne büyük bir şans.
    Okurken kendi hamileliğimi ve doğumumu hatırladım. Ben de çok rahat bir hamilelik ve sezaryen de olsa rahata yakın bir doğum geçirmiştim.
    3 kişilik aileniz daim ve mutlu olsun.. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. AMinnn. Çok sevindim.Çok teşekkür ederim güzel dilekleriniz için.
      Hepimiz için güzellikler daim olsun inşallah.
      Kocaman sevgiler.

      Sil
  3. Ne kadar güzel anlatmışsınız Okurken gözlerim doldu gerçekten Rabbım İsteyen herekse Nasip etsin inşallah O Güzel Halil Efeyle Sağlıklı huzurlu nice güzel ömürlere inşallah En güzeline emanet olun Sevgiler ...:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Amin, amin.
      Çok çok teşekkür ederim.
      Kocaman sevgiler.

      Sil
  4. Salih, hayırlı bir evlat olsun size. Siz de biran önce iyileşirsiniz inşaallah.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Amin çok teşekkür ederim.
      Rabbim herkesin gönlüne göre versin.
      Sevgiler

      Sil
  5. Senin doğum da benimki gibi olmuş, oğlan dokuz buçuk doğmayınca doktorum en sonunda rest çekti ya sezaryen yaparım ya da kendine başka doktor bul, daha kanala bile girmemiş, bundan sonra beklemek ona zarar demişti.

    Hoş gelmiş Halil Efe, Allah analı babalı büyütsün, sağlıklı başarılı uzun bir ömrü olsun, güzel insanlarla karşılaşsın, çevresine hayırlı kendisine sorumlu, akıllı mı akıllı, sevgi dolu bir oğluş olsun. Senin de anne olma günün kutlu olsun :)

    YanıtlaSil
  6. Ne güzel kolay bir hamilelik ve kolay bir doğum olmuş. Allah isteyen herkese böylesini nasip etsin. Tebrikler :-)

    YanıtlaSil
  7. AAAA!! Su an tam bir "ay ben şok!" vakasi yasiyorum!:)
    Ya ben bu sayfadan nasil haberim olmadi hic, hamile oldugunuzu nasil kacirdim ben? Bu bu nasil olur?:)

    Amaaa coookk mutlu oldum ben su an sizin adiniza yaaa, yürekten tebrik ediyorum, Allah anali babali, uzun,saglikli ve mutlu bir ömür versin o güzel yavrunuza diyorum:) Cok selamlar!

    YanıtlaSil
  8. Maşallah sana minnak tosuncuk. Allah sana sağlık versin hayırlı bir evlat ol. Her daim mutlu ol anneni babanı mutlu et.Rabbim nazarlardan korusun seni

    YanıtlaSil
  9. arin de 4040 gr doğmuştu :) uf eşşek sıpasının doğumu geldi aklıma bak yine gözlerim doldu...hanfendicim sen de bundan böyle her doğum hikayesini gözlerin dolu dolu okuyacaksın :) iyi ki doğmuş, güzel günleri olsun...

    YanıtlaSil
  10. Halil Efe'miz hoşgeldi Hanımım, sağlıkla, huzurla, neşeyle büyüsün :)

    YanıtlaSil
  11. Aa,ayol benimkiler doğalı on sekiz yıl bitti ama okurken gözlerim doldu,o günü yaşadım yeniden.Ne güzel anlatmışsın,maşallah kuzucuğa.Artık onun için hazırlarsın sağlıklı yemeklerini,zaten bundan gayrı her şeyi onun için yaşayacaksın,Allah'a emanet😍

    YanıtlaSil
  12. Ay gozlerim doldu tatlim. Nasil duygulandim ahh annelik ne guzel ne ilahi bir his. Tosun pasam mutluluk saglikla buyusun. Bir hanfendinin oglu olacak cok sansli velet💕💕 cok tebrik ederim guzel annecik kocaman opuyorum ikinizi de sevgiler💕💕💕

    YanıtlaSil
  13. Doğum hikayesini heyecanla okudum. Çok güzel anlatmışsınız. Doğumun sorunsuz geçmesine ayrıca sevindim.
    Size ve ailenize mutlu huzurlu sağlıklı gunler diliyorum :)

    YanıtlaSil
  14. Nasıl geç kalmışım ben Halil Efe'nin doğum hikayesine 😊. Allah analı babalı büyümesini nasip etsin inşallah Hanımefendiciğim 😀. Sizlere ve ülkesine hayırlı bir evlat olsun. Mutlu, huzurlu, sağlıklı başarılı bir ömrü olsun inşallah sevgilerimle 😊❤❤

    YanıtlaSil
  15. Ben hayırlı olsun diyene kadar bu tosuncuk 3 aylık olmuş bile.....Rabbim analı büyütsün, dört gözle büyütsün

    YanıtlaSil
  16. Hanımım canım... güzel hanımımın güzel Efe'si hoşgeldin!!!!
    İyi olduğunu öğrendikten sonra rahatladım zaten ben :) Hikayeni 3 parçada okuyabilmiştim yorum şimdiye kısmetmiş.
    Şükürler olsun minnaka!
    Sağlıkla huzurla keyifle büyüsün ❤
    Hayır ağlamadım ne ağlaması???
    Benimki 37'nin sonunda 4 sıra kordon dolayıp gemici düğümü attığı için apar topar girdim doğuma... Dün gibi hala.
    Maşallah küçik tosuna!
    Lütfen doya doya sev onu! Şu sıralar tek amacın o :)
    Sonra da kendine geldikçe uğra. Ama küçük bey izin verirse...
    Seni öpüyor, tospiki hatur hutur ısırıyorum ❤❤❤

    YanıtlaSil
  17. Vay bee! adam ne güzel sulak yer bulmuş büyüyormuş işte, biraz daha büyüyüp de gelecekmiş. Bilinçli kerataymış. :)
    Yaşı uzun ve analı babalı mutlu olsun. :)

    YanıtlaSil